در برنامهنویسی حرفهای، مدیریت “دامنه متغیرها” (Scope) یکی از اصول حیاتی است. یکی از مشکلاتی که برنامهنویسان با آن روبرو بودند این بود که برای چک کردن یک شرط، ابتدا یک متغیر تعریف میکردند و سپس در خط بعدی آن را در دستور if به کار میبردند. این موضوع باعث میشد که آن متغیر در تمام بدنه تابع در دسترس باشد، در حالی که ما فقط در همان لحظهی تصمیمگیری به آن نیاز داشتیم.
با معرفی قابلیت مقداردهی اولیه در دستور if (IF with initializer)، این مشکل حل شده است. این ویژگی به شما اجازه میدهد که در همان خطِ شروعِ دستور if (در کنار شرط)، یک متغیر را تعریف و مقداردهی کنید. ویژگی مهم اینجاست که این متغیر فقط و فقط در محدوده (Scope) همان دستور if و بخش else مربوط به آن زندگی میکند. این کار باعث میشود حافظه بهینهتر مدیریت شود و از آلودگی فضای نام (Namespace) تابع جلوگیری شود. این روش باعث میشود کد شما بسیار “محصور” و ایمنتر باشد، زیرا متغیرهای موقت پس از اتمام کار با شرط، از بین میروند.
کلیدواژه ها : دستور if با مقداردهی اولیه-محدوده متغیر در C+±بهینهسازی دستور if-آموزش شرطهای پیشرفته-if statement with initializer-
